Wireframe

Sabit bir kamera nesneye (pozunda veya konumunda hiçbir değişiklik olmadan tamamen hareketsiz kalan) kilitlenir. Başlangıç ​​karesinde hem konu hem de arka plan gerçekçi bir dokuyla görünür. Ardından arka plan, sanki mürekkep yayılıyor ve yavaş yavaş çevreyi yutuyormuş gibi kenarlardan merkeze doğru yavaş yavaş kararmaya başlıyor ve tamamen saf siyaha dönüşerek yalnızca nesneyi açıkça görünür bırakıyor. Aynı zamanda nesnenin yüzeyinde soğuk tonlu floresan çizgiler (buzlu mavi ve gümüşi beyaz gibi) ortaya çıkmaya başlıyor ve dijital bir tel çerçeve. Çizgiler, konunun hatlarını, bağlantı noktalarını ve üç boyutlu yapısını tam olarak özetleyerek 3 boyutlu mühendislik şeması etkisi yaratıyor. Çizgiler boyunca hafif elektrik benzeri titreşimler dalgalanarak ileri teknoloji hissini artırır. Tel çerçeve dönüşümü, arka planın kararmasıyla senkronize olarak tamamlanır. Son kare, nesnenin saf siyah bir arka plana karşı tamamen dijital bir tel çerçeve olarak işlenmesiyle donuyor. Kamera baştan sona sabit kalırken, "arka planda çözünme" ve "konu tel çerçeveleme"nin ikili etkileri, fütüristik bir hassasiyet ve soğukluk hissini vurgulayarak, "verilerin açığa çıkardığı, gerçekliğin ortadan kaldırıldığı" teknolojik bir atmosferi çağrıştırıyor.