Bu sevimli bebek aniden büyük, görkemli bir katedralin ortasında duran küçük bir rahibe dönüşür. Kıyafeti, altın bir şalla süslenmiş minyatür beyaz bir cüppeye dönüşüyor ve minik kollarında büyük, ağır bir İncil tutuyor ve büyük bir ciddiyetle yüksek sesle okuyor. Katedral, vitray pencereler, yüksek tavanlar ve hafifçe titreyen mum ışığıyla çevrili olup kutsal ve saygılı bir atmosfer yaratmaktadır. Görülmek için küçük bir tahta minberin üzerinde dururken sesi küçük ama ciddiydi. Sıralarda oturan yetişkinler sessizce dinliyor. Bebeğin masumiyeti ile sahnenin ciddiyeti arasındaki çarpıcı karşıtlık hem iç açıcı hem de komik derecede sevimli. Yüksek kubbeden gelen yumuşak bir ışık huzmesi bebeğin üzerine parlıyor ve bu komik ama dokunaklı ana saygı duygusu katıyor.