กล้องคงที่จะล็อคเข้ากับตัวแบบ (ซึ่งยังคงนิ่งสนิท โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงท่าทางหรือตำแหน่ง) ในเฟรมเริ่มต้น ทั้งวัตถุและพื้นหลังจะปรากฏด้วยพื้นผิวที่สมจริง จากนั้น พื้นหลังเริ่มค่อยๆ มืดลงจากขอบไปทางกึ่งกลาง ราวกับว่าหมึกกำลังแพร่กระจายและกลืนสิ่งแวดล้อมอย่างช้าๆ จนกระทั่งสลายกลายเป็นสีดำบริสุทธิ์จนหมด เหลือเพียงตัวแบบที่มองเห็นได้ชัดเจน
ในเวลาเดียวกัน เส้นเรืองแสงที่มีโทนสีเย็น (เช่น สีฟ้าน้ำแข็งและสีขาวสีเงิน) ก็เริ่มปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของตัวแบบ กลายเป็นโครงลวดดิจิทัล เส้นนี้แสดงโครงร่าง ข้อต่อ และโครงสร้างสามมิติของวัตถุอย่างแม่นยำ ทำให้เกิดเอฟเฟกต์ของแผนผังทางวิศวกรรม 3 มิติ แวววาวเหมือนไฟฟ้าอันละเอียดอ่อนกระเพื่อมตามเส้น เพิ่มความรู้สึกของเทคโนโลยีขั้นสูง
การแปลงโครงร่างเสร็จสิ้นพร้อมๆ กับการทำให้พื้นหลังจางลงเป็นสีดำ เฟรมสุดท้ายค้างโดยที่วัตถุถูกเรนเดอร์อย่างเต็มที่เป็นโครงลวดดิจิทัลตัดกับพื้นหลังสีดำล้วน เมื่อกล้องยังคงยึดอยู่กับที่ เอฟเฟกต์คู่ของ "การละลายของพื้นหลัง" และ "การวางโครงวัตถุ" เน้นความรู้สึกถึงความแม่นยำและความเยือกเย็นแห่งอนาคต ชวนให้นึกถึงบรรยากาศทางเทคโนโลยีของ "ความจริงที่ถูกปล้นออกไป ข้อมูลที่ถูกเปิดเผย"