Een zeer realistische, filmische video in 1080p, 16:9-formaat, volledig opgenomen in de first-person selfie-modus met behulp van een modern merkloos apparaat - alsof een Stormtrooper een vermoeide, persoonlijke vlog aan het filmen is. De scène speelt zich af diep in een vochtig, mistig bos, dat lijkt op de maan van Endor: weelderige varens, hoge bomen, bemoste grond en zwakke mist. De verlichting is diffuus en natuurlijk. Het onderwerp is een volledig gepantserde Imperial Stormtrooper, met gedetailleerd, versleten wit pantser. De camera wordt in selfie-stijl vastgehouden: zijn gehelmde gezicht, een deel van zijn borstplaat en het dichte bos op de onscherpe achtergrond. De Stormtrooper zit of ligt op de grond, zichtbaar uitgeput en zwaar ademend nadat hij iets heeft achtervolgd. Terwijl hij hijgt en de camera aanpast, kantelt hij deze kort opzij, waardoor in de verte tussen de bomen een snelle bewegingswaas zichtbaar wordt – mogelijk een groot rennend wezen. Dan draait hij de camera weer naar zijn gezicht, houdt op adem en mompelt in een mix van sarcasme en oprechte frustratie: "Oh man..." (diep ademhalen) "Deze aap rent veel te snel..." "Ik bedoel... wie heeft hem raketten gegeven?" "We zijn getraind voor rebellentuig, niet... intergalactische junglegorilla's." (hij schudt zijn hoofd) "Serieus, stuur Vader als volgende tijd..." Zijn stem is enigszins gedempt in de helm, maar expressief. Geen ondertitels. Achtergrondgeluid omvat vogelgeluiden in de verte, een bosbriesje en het ritselen van bladeren in de verte terwijl de "gorilla" ongezien beweegt. De camerahoek schommelt lichtjes van vermoeidheid, waarbij de handen af ​​en toe de greep op de selfiestick aanpassen. De toon moet aanvoelen als die van een vermoeide soldaat die een sarcastische bekentenis aflegt, vastgelegd tijdens een gestolen rustmoment. Het resultaat is een realistische POV-vlog in Star Wars-stijl met filmische belichting, realisme uit de hand en subtiele humor.