Deze kleine baby verandert geleidelijk in een kleine kantoormedewerker: zijn kleren veranderen in een gekreukeld pakje; vervolgens wordt zijn haar rommelig, verschijnen er donkere kringen onder zijn ogen en verschijnt er een kop koffie in zijn hand. Dan zit hij in een zwarte draaibare bureaustoel, zijn kleine lijfje bijna verborgen achter het bureau, zijn benen bungelend en zwaaiend. De achtergrond verandert in een rommelig kantoorhokje, met stapels documenten en een gloeiend laptopscherm. De baby gaapt, zijn gezicht gevuld met uitputting en vermoeidheid – een levendig en humoristisch miniatuurportret van volwassen angst op de werkplek.